تعبیر خواب رودخانه از نظر معبران معروف و موضوعات مختلف – مدل لباس

برای مثال از راه قیر و کارزین، خنج و لار یا دارالمیزان، اسیر، مهر، گلهدار، لامرد و ده شیخ به سواحل خلیجفارس و بندرعباس میرسید. درنهایت، تمام مسیرهای ذکرشده در دشت یا رباط مرزَنگی به هم میرسیدند و از راه بلَهزار و بُنِ رود به هم متصل میشدند؛ سپس از راه خانزنیان و حسینآباد و چنار راهدار، به شیراز میرسیدند (مصاحبه شماره3؛ مطالعات میدانی پژوهشگر). بنابراین در اتصال شبکه و سرشاخههای مسیرها به یکدیگر، سهراه داین رباطی بسیار مهم بود؛ چون این نقطه از طرفی مناطق نرسیده به کهگیلویه و ممسنی و کازرون را با کمک مسیرهای دیگر به کرانههای خلیجفارس متصل میکرد و از سوی دیگر، دروازههای جدیدی برای ورود به کرانهها و پسکرانههای خلیجفارس از راه کوههای زاگرس و جادههای ساحلی بود.

مسیر دیگر، شاخۀ فراشبند به اهرم بود که این جاده از راه دشت پهنا پهن، از بوشگان میگذشت و از آنجا مسیر را به سمت خین و کلمه، اهرم و بوشهر ادامه میداد. 4. مسیر جایگزین جادۀ شاهی همچنان که گفته شد، مسیر شاخۀ فراشبند به اهرم بود که این جاده از دشت پهنا پهن، از بوشگان میگذشت و از آنجا به خین و کلمه، اهرم و بوشهر ادامۀ مسیر میداد.

7. پس از فراشبند، مسیر فیروزآباد به بویران و مورلُپی و نیز شیجو به سِیَخ دارنگون و شیراز بود یا مسیر بویران و رمقان و مسقان واقع در کوهمره سرخی به شیراز و همچنین مسیر بویران به کوار و شیراز. جادۀ بُز پر (پُشت پر) به قلعۀ تیر در روستای حسینآباد، رودخانۀ شورعبدالخانی، باغدشت و گره میرفت و سپس به گردنۀ نرگسزار، کّتل شیتنگ، روستای رُمقان و مسقان میرسید و پس از بگدانه، به سمت دشت نَمک و کَره بس ادامه مییافت و پس از عبور از سربالایی کوه، از روستای چنار فاریاب عبور میکرد و از راه گردنۀ ارژنی به رودخانۀ قرهقاچ میرسید.

این مسیر از چنار فاریاب، گرهبس، رمقان، شیتنگ (مسقان) و بلوک گره میگذشت. این جاده، راه گره نیست. این راه به مسیر گره (جره) معروف بود که شاخههای متعدد را آن در ادامه، واکاوی میکنیم. 8. با توجه به جمیع مطالب و بررسی میدانی، استفاده از مسیر جره بهجای مسیر فیروزآباد، امر اشتباهی بود؛ چون خط سیر این دو مسیر متفاوت بود و به اشتباه، نویسندگان به چنین استنباطی، یعنی جابهجایی مسیر بوشهرشیراز از راه شاهی به راه گره یا جره، رسیدهاند. خط سیر نخست: راه بوشهرگناوه به روستای میلاتون و از آنجا به نورآباد ممسنی میرسید.1 خط سیر دوم: راه بوشهرگناوه از میشان و باباکلان میگذشت و از آنجا به هفت برم ماهور، بابامنیر، مرغ و برمسیاه میرسید.

همچنین، اتوبوسهای مسیر میدان آزادی – میدان هفت تیر و میدان آزادی – میدان ولیعصر در ضلع جنوبی پارک لاله ایستگاه دارند و از آنجا با پنج دقیقه پیادهروی به موزه میرسید. وی اظهار داشت: برای جلوگیری از خسارت سیل به کشاورزان لایروبی رودخانه ها را اجرایی کنیم و اعتبار آن نیز باید تامین شود. پس از جنگ ایران و عراق، و با تهنشینی رسوبات و شناورهای صیادی، این رودخانه برای کشتیرانی غیرقابل استفاده شدهاست. کرزن در این باره مینویسد: «جادۀ کج دیگری هم بین شیراز و بوشهر از طریق فیروزآباد وجود دارد که مسافتش210 تا220 مایل است و از همین راه بود که لشکر ایران در جنگ 1857م توپخانۀ خود را به میدان نبرد آورد و در همان جا رها کرد» (کرزن، 1373: 279؛ رسولی، 1395: 47). بخش دیگری از راه گره و فیروزآباد، از ایلراه طایفۀ ششبلوکی قشقایی میگذشت.

1. مسیری که صولتالدوله قول امنیت آن را به انگلیسیها داد، چنانکه منابع تصدیق کردهاند، مسیر فیروزآباد بود. مسیر رفت نیبور از راه خورموج به فراشبند، که شرح آن آمد، عبور کرده که جز فراشبند در مسیر راه فیروزآباد نبوده است. این راههای ارتباطی از فراشبند، فیروزآباد، قز قلعه و کوار عبور میکردند و درنهایت به شیراز میرسیدند. بهعلاوه، جادههای فرعی دیگری از راه رودخانۀ شش پیر به بَنو یا ابنو میرفتند و پس از عبور از رودخانۀ خارستان یا رودخانۀ اکیچای قاراشِن (مکانی که دو رودخانه به هم متصل میشوند)، از راه گردنههای سخت به دُز کرد، حسنآباد، خسروشیرین، پادنا، سمیرم و سرحد چهار دانگه میرسیدند (مصاحبه شمارۀ2؛ مطالعههای میدانی پژوهشگر).

آب هوشمند واسپموت اولین سامانه سنجش کیفیت آب است که برای پایش بیوقفه آب به ابر متصل میشود،». دیاتومه های اپیلیتیک و نقش آن در تعیین کیفیت آب رودخانه تجن, استان مازندران. رودخانه فصلی محله ششجوان همچنین رودخانه كرچ بویین میاندشت نیز جریان پیدا كرده است به طوری كه دستور تخلیه برخی از منازل روستاهای همجوار با آن صادر شد. در این مکان، راه دو قسمت میشد: راهی به کلگه شیراز، راشک، منطقۀ سرناباد، پل جوجَق و گویم میرفت و از آنجا به شیراز میرسید. از کوه درا با دو مسیر، رفتن به شیراز ممکن میشد: یک مسیر از راه کوه درا به طرف خشت و کمارج میرفت و به راه بوشهرشیراز میرسید.

در دشت دشمنزیاری دوباره راه دو قسمت میشد: یک راه از مشایخ و هفتبرم دشمنزیاری به قرهقاج و از آنجا به دشت ارژن و شیراز میرسید. این رودخانه زیبا و خروشان از کوههای البرز مرکزی آغاز میشود و بعد از طی کردن حدود ۷۵ کیلومتر مسیر، در نهایت به دریاچه نمک در قم میریزد. عکس از وبسایت ایسناحوضه آبریز فارس که عدهای از کارشناسان آن را زیرحوضهای از آبخیز بزرگ فلات مرکزی ایران میدانند، حوضهای بسته است که مساحت آن به ۳۱,۴۹۲ کیلومتر مربع میرسد. در راه بازگشت به بوشهر، از مسیر فراشبند عبور نکرده و رسولی فقط به مسیر برگشت نیبور اشاره کرده است؛ اما به نظر میرسد در تطبیق مکانها و خط سیر مسیرها دچار اشتباه شده است.

پس از فراشبند و پهناپهن از راه بوشگان، ادامۀ دو خط سیر برای نیبور ممکن بود: یک مسیر، راه احمد و محمید به خین، کلمه و اهرم بود و دیگری مستقیم از بوشگان به طلحه، فاریاب یا تنگ زرد از کلمه عبور میکرد و به اهرم میرسید. مسیر دیگری نیز از راه موردک به غار شاپور و از آنجا به بیشاپور و کازرون میرسید که بخش دیگر مسیر از نقاطی عبور میکرد که نیبور گذشته است.

یکی از جاذبه های محبوب گردش و پیک نیک به رودخانه ها است همچین ماهیگیری از رودخانه ورزشی آرامش بخش است. آب رودخانه لعل نيز در ناحيه شنيه دولتيار به رودخانه سرجنگل ميپيوندد و با هم رودخانه هريررود را به وجود ميآورند. 4. ارتباط جادۀ شاهی بوشهرشیراز با مسیرهای ارتباطی اصفهان و خوزستان و بهبهان، از راه منطقۀ ممسنی، رونق مناطق و معاضدت ایلی بیشتری را موجب میشد. این سد که قدیم و قبل از انقلاب به نام رضاشاه کبیر شهرت داشته است در 50 کیلومتری شمال شرقی مسجد سلیمان شاخته شده است. ، شمال ایران و ژاپن باقیمانده­اند (26). در نیمکره جنوبی در محدوده 47 تا 55 درجه جغرافیایی جنگلهای Notofagus وجود دارد که قرابت زیادی با جنگلهای سبز تابستانی دارد.

رود سزار در مسیر طولانی که طی میکند، از کنار راه آهن سراسری ایران هم میگذرد. پس از کمی طی راه، به کاروانسرایی رسیده و از آنجا به کتلِ وحشتناک دختر و به کازرون رسیده است. شاهزادگان قاجار با مدد سواران ممسنی به سرکردگی جانمحمدخان، پسر ولیخان، مسیر غرب را از شیراز تا شولستان طی کردند و قسمت راه کازرون، تنگترکان به ممسنی را با همراهی باقرخان بکش، حاکم کازرون، به منزل ولیخان آمدند (رضاقلیمیرزا، 1346: 137). پس از ممسنی، از راه زیدون بهبهان به جراحی و فلاحی و اهواز آمدند و با کشتی به بصره رفتند (حسینی فسایی، 1388: 1/764). این مطلب نشان میدهد ایل ممسنی در این دوران بر تمامی مسیرهای شیرازممسنی تسلط داشتند که بخشی از جادۀ بوشهرشیراز بود.

دیدگاهتان را بنویسید